ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ Η ΛΕΞΗ ΒΟΝΩΡΤΑ [ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ]

ΠΕΡΙ ΒΟΝΩΡΤΑΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΙΧΜΗ

[Από το υπό έκδοση βιβλιο του Γιάννη Πορφύρη με τίτλο ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΜΗΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΒΟΝΩΡΤΑ & ΚΑΤΩ ΠΛΑΤΑΝΟ]

 

Πολλά εγράφησαν κατά καιρούς για την ονομασία του χωριού Βονώρτα ή Κάτω Πλάτανος. Καιρός είναι να βρούμε την αλήθεια και αυτό πρέπει να ερευνήσουμε, με ορθολογισμό, σωστά στοιχεία και χωρίς ενδοιασμούς.

Η έρευνα πρέπει να στοχεύσει στα στοιχεία που είναι προφανή, στα ιστορικά δεδομένα, στην παράδοση και στα άμμεσα συμπεράσματα. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν να καταγράφουμε τα πραγματικά δεδομένα.

ΠΡΩΤΟ ΑΞΙΩΜΑ [ΔΕΔΟΜΕΝΟ] ΤΟ «ΜΠΟΥΝΟΡΤΑ»

Όσον αφορά την ονομασία ΒΟΝΩΡΤΑ διασώζονται τρία δεδομένα.

Πρώτο η αναφορά του Γάλλου φιλέλληνα ιστορικού περιηγητή Φρανσουά Πουκεβίλ, (προξένου της Γαλλίας στην Πάτρα το 1814), στα ιστορικά περιηγητικά βιβλία του. Περιλαμβάνει λοιπόν στο περίφημο σύγγραμμά του «ΤΑΞΕΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 1803-1804»  στα χωριά της περιοχής Ναυπακτίας και το χωρίον ΜΠΟΥΝΟΡΤΑ ΤΟ 1803 – 1804! Μπουνόρτα το αναφέρει και ο νεότερος περιηγητής Καρκαβίτσας και όχι Βονώρτα!

Δεύτερο η αναφορά του Σωτήρη Κωτσόπουλου στο βιβλίο του «ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ» περί Φονώρτας, το ελάφι της Αγίας Κυριακής που έσφαξαν ιδρωμένο και η Αγία τους έβαλε διχόνοια και αλληλοσφάχτηκαν κλπ  που κάνει μπαμ από μακρυά ότι είναι άστοχη και πλασματική σαν ιστορικό στοιχείο, που ξεδιαλύνει αναλυτικά στο βιβλίο του «Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ» ο Γεώργιος Κόκκας σελ 51. Τρίτο στοιχείο το επώνυμο ΒΟΝΩΡΤΑΣ που κυκλοφορεί στην περιοχή, ειδικά στην Πωκίστα και Ανάληψη, όπου υπάρχει και βρύση με επιγραφή στο όνομα κάποιου ληστή Βονώρτα.

Η ΒΟΝΩΡΤΑ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΑΟΥΛΑ

ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΞΙΩΜΑ ΑΛΛΗΛΟΥΧΙΑ ΠΑΛΑΙΟΥ ΝΕΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

Η Βονώρτα είναι συνέχεια του αρχαίου χωριού ΜΗΛΕΑ και μάλιστα προήλθε από ομαδική μετεγκατάσταση στην τωρινή περιοχή. Πριν τον 15^ο με 16^ο αιώνα μ. Χ. υπήρχε πρώτα η αρχαία ΜΗΛΕΑ ή ΜΗΛΑΙΑ που αναφέρεται από τον ιστορικό Θουκυδίδη στο έργο του «ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΩΝ». Συγκεκριμένα αναφέρει την συμμετοχή των πολεμιστών Μηλαιών στην παρά το Αιγίτιον μάχη το 426 π.Χ. του Αθηναίου Δημοσθένη εναντίον των Αποδοτών & Οφιονέων Αιτωλών!

ΤΡΙΤΟ ΑΞΙΩΜΑ ΜΠΕΡΔΕΜΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΜΕΚΚΑΣ ΜΕ ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟ

Μεταξύ ιστορικών, φιλολόγων και λοιπών φιλοσοφικών κατηγοριών επιστημόνων από τη μια και Μαθηματικών και λοιπών θεωρητικών επιστημόνων υπάρχει απόσταση γνώσεων. Έτσι οι φιλόλογοι, λογοτέχνες κλπ συγγραφείς την «πατάνε» στη μετατροπή χρονολογιών! Βρίσκουν κάποιο συμβόλαιο ή ιστορικό ντοκουμέντο μουσουλμανικό και ΤΣΟΥΠ βρίσκουν ως νέοι Αρχιμήδηδες το …. Σαπούνι. Δηλαδή τα κατάστιχα, συμβόλαια κλπ Οθωμανικά έγγραφα χρησιμοποιούν ΕΤΟΣ ΜΕΚΚΑΣ. Ετσι πλανώνται οικτρά. Παράδειγμα το γνωστό 1821 μ.Χ. δικό μας οι Τούρκοι το έγραφαν 1236 ΧΙΤΖΡΕ! Και το 1453 μ.Χ. το αντιστοίχιζαν σε (1453 -621,57)/0,97023 = 857 ΧΙΤΖΡΕ!  Έτσι κάποιοι φίλοι μπέρδεψαν τη γραβάτα με το σώβρακο και παρουσίασαν (σαν ανακάλυψη και ιστορικό στοιχείο) τον Πλάτανο …. γεροντότερο εξακόσια χρόνια από ένα κατάστιχο των Τρκάλλων Οθωμανικό!

ΤΕΤΑΡΤΟ ΑΞΙΩΜΑ Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟ 1550 μ.Χ

Η επιστήμη και η ιστορία μας λέει ότι το 1550 στην περιοχή έγινε τρομερός ισοπεδωτικός σεισμός πο ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Κατέστρεψε Ναύπακτο, Νέα Πάτρα (Υπάτη), Κόρινθο κλπ και την ορεινή Ναυπακτία! Τότε δημιουργήθηκε το επίπεδο μέρος του Πλατάνου, μέχρι τότε ήταν ΔΑΣΟΣ! Από τότε και πέρα πρέπει να λένε για Πλάτανο και Βονώρτα. Πριν υπήρχαν στο μεν κάτω χωριό οι Φράγκοι, που κατέλαβαν το χωριό Μηλαία και το είπαν μάλλον ΦΡΑΓΚΑΒΙΛΛΑ, ΜΑΡΚΟΥ και ΜΠΟΥΝΟΡΤΑ, στο δε επάνω τα πέριξ ποιμενικά γρέκια, ΜΠΟΥΡΛΑΔΑ, ΒΑΡΣΑΜΟΣ, ΑΗ ΒΛΑΣΣΗΣ, ΚΟΤΣΙΜΠΑΔΑ, ΑΛΩΝΑΚΗΣ & ΒΑΘΑΛΩΝΑ!!! Συννενοηθήκαμε;

Ξεχάσαμε ίσως το ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟ ΠΕΡΑΣΜΑ στον παλιό ΑΗΓΙΩΡΓΗ και το εκεί λησταρχείο τύπου Προκρούστη και Κακιάς  Σκάλας  που η παράδοση διέσωσε και αναφέρει και ο αείμνηστος Κόκκας.

ΑΠΟΨΗ ΒΟΝΩΡΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΗΛΙΑ

ΠΕΜΠΤΟ ΑΞΙΩΜΑ Ο ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ!

 Το 1694 μέχρι το 1710 η περιοχή μας δεινοπάθησε από τον απαίσο Μανιάτη εξωμότη αιμοβόρο φοροεισπράκτορα πότε Ενετών, πότε Τούρκων τον Λυμπρεράκη Γερακάρη που είχε τότε βάση το Καρπενήσι και πέρασε από τη λεπίδα του όσους δεν είχαν να πληρώσουν τα χαράτσια! Αυτός άφησε τα ίχνη του στο ΧΑΡΑΤΣΙ κοντά στη Λομποτινά (τόπο πληρωμής χαρατσιών), αυτός κατέσφαξε τους πιστούς στην ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ και όχι το ελάφι της Αγίας Κυριακής, έτσι ονομάστηκαν ΤΑ ΚΕΦΑΛΟΣΑΡΑ από τα κεφάλια που πέταγε στο Βαθύρεμα (μπέρδεψαν ίσως επίτηδες το μέρος με το ναό της Αρτεμιδος που παλαιά εκεί υπήρχε, εξ ου και η ονομασία ακριβώς πάνω Αμαρυσιώτις Άρτεμις!). Άφησε την ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΕΡΑΚΑΡΙΩΤΙΣΣΑ που έχτισε με τους φερτούς από μακρυά στρατιώτες του Πυλαριναίους, Αγγελακαίους κλπ που παρέμειναν στην περιοχή, όταν έπαθε ΛΟΥΜΠΑΓΚΟ και είδε όραμα πώς να εξιλεωθεί!

ΕΚΤΟ ΑΞΙΩΜΑ Η ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΗΓΕΜΟΝΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΤΑΝΟΥ

Ποιος μπορεί να μην παραδεχθεί ότι ο Πλάτανος ΠΑΝΤΑ ήθελε να θεωρείται ηγεμών της περιοχής και να έχει τα γύρω χωριά (Σέλψα, Βονώρτα κλπ) υποδεέστερους, ολίγον υποτελείς και να έχει σε κατώτερη μοίρα. Έτσι πάντα υπήρχε μια κρυφή ελαφριά αντιπαλότητα, μεταξύ Πλατάνου Βονώρτας! Ο Πλάτανος είχε ανθρώπους στην διαχρονική εξουσία με αρχή τον Αλήπασσα όπου έκαναν κουμάντο Πλατανιώτες που ήταν στην δούλεψή του και έτσι είχαν ερείσματα. Θυμηθείτε τα παρατσούκλια «ΚΑΡΑΚΛΙΑΔΕΣ ΠΛΑΤΑΝΙΩΤΕΣ» άνθρωποι της καρέκλας, του εύκολου βιοπορισμού (και λιγότερο του μόχθου), των δεκάδων τοκογλύφων (!) και «ΒΑΤΟΚΡΥΜΜΕΝΟΙ ΒΟΝΩΡΤΙΑΝΟΙ». Δεν έφτανε λοιπόν αυτό το παρατσούκλι, άντε να τους ρίξουμε και το «ΦΟΝΩΡΤΙΑΝΟΙ» να φαινόμαστε καλλίτεροι!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ.

Με βάση τα παραπάνω αναφερόμενα το δια ταύτα σε πάει μόνο του εκεί που πρέπει! Πάπαλα οι φόνοι και η Φονώρτα, δεν κολλάει ετυμολογικά αν υπήρχε τέτοιο παρατσούκλι θα την έλεγαν ΦΟΝΟΧΩΡΙ, ή κάτι τέτοιο. Άρα οι Πλατανιώτες συγγραφείς επηρεασμένοι από τα όσα διέδιδαν οι μεν στους δε το έγραψαν σαν ιστορικό συμβάν! Ευτυχώς ο αείμνηστος Κόκκας διόρθωσε αυτή την αδικία και την κατέγραψε!

Η επεξήγηση δίνεται στο αρχικό ΜΠΟΥΟΝ καθαρά Φράγκικο που σημαίνει «ωραίο» η δε κατάληξη –όρτα- καθαρή φράγκικη σημαίνει κήπος! Αν προέρχεται από Σλαβικα και Αρβανίτικα, σημαίνει πέρασμα! Αρα εκεί είναι η αλήθεια διαλέξτε και αποφασίστε! Και το ένα κολλάει και το άλλο επίσης!

Ας μην ξεχνάμε ότι τα μέρη της σημερινής κεντρικής Βονώρτας μέχρι την εκκλησία τα έλεγαν «ΠΑΛΗΟΚΗΠΟΙ» και έτσι φαίνονται και στα παληά συμβόλαια! Στην περιοχή πριν κατοικηθεί υπήρχαν δυο τρία μικρομοναστήρια με κέντρο τον Αη Γιάννη Θεολόγο  κοντά στον Αγιο Παντελεήμονα, με τα «ΚΑΛΟΕΡΙΚΑ» τον «ΛΑΪΝΑΚΙΑ» που είχαν οι τότε ξωμάχοι για να έχουν το αφορολόγητο και μόνο. Όσον αφορά το –παληο- σαν πρώτο συνθετικό αυτό κολλάει ως εξής. Παληάμπελα, Παληόκηποι, Παληομονάστηρο κλπ οι ντόπιοι έλεγαν ότι ήταν παληά φράγκικο! Οι φράγκοι τα έκανα ΑΔΕΛΦΟΜΥΡΙΑ, ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΑΔΕΛΦΑΤΟΥ που έλεγαν ΦΡΑΓΚΑΒΙΛΛΕΣ δηλαδή αφορολόγητα εδαφοτεμάχια που ανήκαν στην αδελφότητα! Ο αδελφός στα φράγκικα είναι φρατέλλο και έτσι τους λέμε μέχρι σήμερα! Αυτά μετά πέρασαν σε καθεστώς κανονικά Ελληνικό και τα ξεχώριζαν με το πρώτο συνθετικό παληό.

ΑΠΟΨΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΦΑΛΟΣΑΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

 

Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ο μακαρίτης φιλόσοφος της εποχής μπαρμπα Κώτσος Παναγιωτόπουλος ή παρατσούκλι Σκυλιάς, (από την αγάπη του στα σκυλιά), έλεγε την εξής παράδοση:

«,,, Όταν ηρθαν στα μέρη μας οι φρατέλοι και έκατσαν στο σβέρκο μας τα άλλαξαν όλα. Τις εκκλησιές τις έκαναν καθολικές και έφτιαξαν στα ΣΤΕΝΑ δηλαδή κάτω από τον Αη Ταξιάρχη θαυμάσιο ναό προς τιμήν του Αγίου Μάρκου με χρυσές καμπάνες, εγκατέλειψαν τον ακριβώς από πάνω ναό του Αγίου Αθανασίου και παλιότερο ναό του Βάκχου, κατήργησαν το θεσμό του Μητροπολίτη και διόρισαν στη θέση τους ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΕΣ, και θέσπισαν τα αφορολόγητα αδελφομοίρια ή Φραγκαβίλες για να μην πληρώνουν φόρους!

Όταν ήρθαν εδώ στην περιοχή, αφού πέρασαν από γκρεμίλες, μέρη δύσβατα και βράχια αντίκρυσαν ένα παράδεισο με κτήματα που είχαν στις άκρες κληματα! Έτσι αναφώνησαν «Μπουόν όρτα», ωραίοι κήποι και «Βίνο όρτα» δηλαδή κήποι με κλήματα στις άκρες (αμπελόκηποι)  αυτή είναι η αλήθεια και όχι οι «ΚΑΡΑΚΛΙΑΔΙΚΕΣ ΤΡΙΧΕΣ»

Οι ντόπιοι κάτοικοι άνθρωποι του μόχθου, αλλοίωναν από αμάθεια τις λέξεις και τις περιοχές Φραγκαβίλες, έκαναν Φραγκαλύβες, τα Αποκοράκια, Κουποκοράκια, την Αμαρυσιώτη (Άρτεμη)  έλεγαν Αημαρασιώτη κ.ο.κ.

ΑΔΗΜΟΣΙΕΥΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ - ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΔΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ - ΠΛΑΤΑΝΟΥ - ΡΑΧΕΣ ΤΥΜΦΡΗΣΤΟΥ

Εγκαίνια της επαρχιακής οδού Ναυπάκτου - Πλατάνου [08/09/1952]

Αδημοσίευτη έρευνα Γιάννη Πορφύρη

Αμέσως μετά την βάρβαρη σκληρή Γερμανική Κατοχή και τον αδελφοκτόνο εμφύλιο σπαραγμό της δεκαετίας 1940 -1950, άρχισε δειλά - δειλά η ανοικοδόμηση της Ελλάδος. Η ορεινή Ναυπακτία στερείτο παντελώς στοιχειώδους οδικού αμαξιτού δικτύου. Η μεταφορά ανθρώπων και αγαθών διακινείτο με άλογα και ημιόνους των αγωγιατών.

Για το ιστορικό αναφέρομε δυο σοβαρές προσπάθειες κατασκευής δρόμου από τους Πλατανιώτες. Η πρώτη έγινε την δεκαετία 1830 – 1840 από τον εξέχοντα Πλατανιώτη Ιωάννη Ροντήρη [ταμία της Φιλικής Εταιρείας] και στόχευε την ένωση Πλατάνου Θέρμου μέσω Αρτοτίβας ΚΑΜΠΟΥΛΑΚΗ και η δεύτερη σχεδόν αμέσως μετά από τους ομογενείς Πλατανιώτες της Ρουμανίας αδελφούς Τσώνη που είχε προγραμματίσει διάνοιξη μέσω Χάνι Μπανιά, παραποταμίως, Πόριαρι, Στράνωμα, Γερακάρι, Γέφυρα Δορβιτσάς, Βονώρτα Πλάτανο και συνέχεια. 

Στο μέσον ο περίφημος Κατσιγιάννης από τη Μηλιά

Η δεύτερη απέτυχε, λόγω εξαγοράς του εμπειροτέχνη εργολάβου Κατσιγιάννη από τους κύκλους του Λομποτιανίτη πολιτικού Καναβού με μαεστρία, καταναλώνοντας όλα τα χρήματα για δήθεν διάνοιξη  τούνελ στα βράχια πριν του Πόριαρι. Δηλαδή αντί να χαράξει το τούνελ στα βράχια στα ΣΤΕΝΑ ΠΟΡΙΑΡΙ, παράλληλα με το ποτάμι το κατηύθυνε στα έγκατα της Γης! Ως γνωστόν υπήρχε τότε μεγάλη κόντρα πολιτική μεταξύ Πλατάνου – Ανω Χώρας για τα πρωτεία της πρωτεύουσας των Κραβάρων. 

Ο πρωταγωνιστής των ΣΤΕΝΩΝ ΠΟΡΙΑΡΙ

Κόρη, εγγονός και δισέγγονος του Κατσιγιάννη από το χωριό ΠΟΡΟΣ

Ηλθε λοιπόν αισίως το 1950 και οι τότε πολιτικοί μπήκαν στο χορό και ενεργοποιήθηκαν. Ο τότε Υπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως αείμνηστος Ναυπάκτιος Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, αλλά και οι αείμνηστοι Ιντζές και Ζήσης Ζαβέρδας πρωτοστάτησαν με τις παρεμβάσεις των για την χάραξη και υλοποίηση της εθνικής οδού που θα συνέδεε Ναύπακτο με Ράχες Τυμφρηστού.  Υπογράφησαν οι υπουργικές αποφάσεις και στις 08/09/1952, έγιναν τα εγκαίνια στην Ναύπακτο με μεγάλη λαμπρότητα.

Τον αγιασμό έκανε ο Πλατανιώτης την καταγωγή Μητροπολίτης Ναυπακτίας και Ευρυτανίας κ.κ. Χριστοφόρου, με το εκκλησιαστικό επιτελείο του και τον Πλατανιώτη αρχιερατικό επίτροπο αείμνηστο αιδ. Γεώργιο Ροντήρη, ο πρόεδρος Κοινότητας Πλατάνου Ν. Πρωτοπαπάς, το κοινοτικό συμβούλιο Πλατάνου και πλήθος κόσμου.

 

Ακούστε και δείτε ένα αντιπροσωπευτικό βίντεο με φωτογραφίες του ξακουστού STUDIO ΚΟΥΡΜΟΥΣΗ και τη φωνή του εκφωνητή της ΕΡΤ το Σεπτέμβριο του 1952

http://youtu.be/Eqgnw58QFSw

Οι Υπουργοί Προεδρίας της Κυβερνήσεως Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας και Δημοσίων Έργων Παύλος Ντεντιδάκης παρίσταντο στην λαμπρή τελετή εγκαινίων,  της επαρχιακής οδού που θα συνδέσει τη Ναύπακτο με την κωμόπολη Πλάτανος. Μετά τον αγιασμό οι Γ. Αθανασιάδης-Νόβας και Π. Ντεντιδάκης εκφωνησαν πολιτικούς λόγους προς τους συγκεντρωμένους κατοίκους.

Ηδη την τριετία 1950 – 1952 στα χωριά της ορεινής Ναυπακτίας οι πρόεδροι κοινοτήτων, τα εκκλησιαστικά συμβούλια, νεοσύστατοι τοπικοί φιλοπρόοδοι σύλλογοι με την συνδρομή των ομογενών μας με σκληρή προσωπική εθελοντική εργασία διάνοιξαν κομμάτια δρόμου με τα χέρια της οδού που χάραξε ο τότε επαρχιακός μηχανικός κ. Κανελλόπουλος. 

Μια μεγάλη διαμάχη τότε ξέσπασε μεταξύ Πλατάνου και Βονώρτας για την χάραξη. Οι τότε προύχοντες Πλατανιώτες φίλοι του Λομποτιανίτη πολιτικού Καναβού  [Ν. Πρωτοπαπάς, Δημ. Λ. Γερμανός, Γεώρ. Π. Σουμπασάκος, Ευθ. Αρ. Δημητρακόπουλος] ήθελαν να αποκλείσουν την Δορβιτσά και τον Κάτω Πλάτανο από την χάραξη για να έχουν το μονοπώλιο της προόδου και του εμπορίου και κατάφεραν με 4, 5 συγγενείς τους από Βονώρτα [Γεώργιος Ι. Κυριαζής ή Λαδιώργος, Ελένη Δανιά, Νικ. Μ. Κυριαζής] να δημιουργήσουν πρόβλημα, στέλνοντας δήλωση με 45 υπογραφές Πλατανιωτών ότι οι εκ Βονώρτας (τεράστιο ψέμα) δεν ήθελαν να περάσει ο δρόμος από το χωριό τους (!)

Οι εκ Βονώρτας ομογενείς της Αμερικής συνέδραμαν τον πρωτεργάτη του αγώνα αείμνηστο Νικόλαο Ιωάν. Πορφύρη, πατέρα μου και τελικά κατάφεραν να περάσει ο δρόμος στην τοποθεσία ΓΑΥΡΑ. Στον αγώνα αυτό έπαιξε ρόλο η προσωπική φιλία του με τον Νόβα και η συνδρομή του τότε στρατηγού της Αστυνομίας κ. Ανδρέα Κωσταρά και του Γεν. Δ/ντή Τελωνείων Ελλάδος Αντωνίου Πορφύρη.

Για την ιστορία σημειώνουμε ότι το 1952 ο Νικ. Πορφύρης συγκάλεσε λαϊκή συνέλευση του χωριού στο μαγαζί του Βαγγέλη Τάγκαλου και οργανώθηκε επιτροπή αγώνα με πρόεδρο τον Νικ. Πορφύρη, ταμία τον Ιωάννη Κ. Κυριαζή και μέλη τους αειμνήστους Γεώργιο Β. Αργύρη, Μιχ. Πλατανιώτη και Ιωάννη Γ. Κατσίκα. Ομάδα περιφρούρησης ήταν οι αείμνηστοι Κων/νος Ζαγγανάς, Γεώργ. Ε. Τάγκαλος, Γεώργιος Δ. Σικόλας, Αναστάσιος Αδραχτάς, Βασίλειος Αδραχτάς, Κων. Αθ. Σκουφής και Κωστ. Τσουκαλής.

Στην Λαϊκή Συνέλευση δεσμεύθηκαν όλοι να ψηφίσουν αυτόν που θα τους έφερνε το δρόμο στο χωριό, δηλαδή τον Νόβα. Με τις φιλίες και γνωριμίες του ο Νικ. Πορφύρης κατάφερε (μέσω Νόβα) να πάρει η επιτροπή αγώνα εργαλεία και χρηματικό ποσό για τις ανάγκες των και τα έξοδα απαλλοτρίωσης μιας αμπέλου του Δημ. Γερμανού, από το γραφείο Προνοίας – Εργασίας Μεσολογγίου. 

Και δυο τρία σημαντικά αξέχαστα περιστατικά.

ΠΡΩΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

Κάποτε σε μια διαμάχη στη τοποθεσία ΦΤΕΡΗ ο Νομομηχανικός Καρκαντζός, φερέφωνο των Πλατανιωτών και ο τότε Διοικητής Σταθμού Χωροφυλακής Πλατάνου Επαμ. Τσώλος κινήθηκαν να χτυπήσουν τον Νικόλαο Πορφύρη και τον μπουλτοζιέρη, για να τρομάξουν τους Βονωρτιάνους! Τότε άρπαξε μια χατζάρα ο αείμνηστος Κώστας Ζαγγανάς και δίκην ΝΙΝΤΖΑ καταρόμαξε τους παρεκτραπέντες, φωνάζοντας: «Πίσω και σας έφαγα, δεν χαρίζομαι, έκανα χασάπης στην Μικρά Ασία!» Πράγματι ο αείμνηστος μπαρμπα Κώστας πολέμησε και ανδραγάθησε στην Μικρά Ασία και την Ευρωπαϊκή Τουρκία.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

Στην Αμερική υπήρχε παραπληροφόρηση στον εκεί σύλλογο ομογενών ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και έτσι ο Νικ. Πορφύρης για να λύσει το ζήτημα πηγε στο Μεσολόγγι, πήρε αντίγραφο από τις 4 μόνο Βονωρτιάνικες αντιδραστικές υπογραφές και το έστειλε στην Αμερική! Τότε οι ομογενείς με πρωτεργάτες τους δραστήριους πατριδολάτρες αδελφούς Αθανάσιο και Δημήτριο Γεωργ. Πράκα έστειλαν αυστηρή επιστολή με την ιστορική φράση – προτροπή – προειδοποίηση: «Αν δεν βοηθήσετε να έρθει ο δρόμος στο χωριό, δεν είστε παιδιά της Αγίας Παρασκευής…»

ΤΡΙΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

Για να εκδικηθούν οι Πλατανιώτες τους αντάρτες Βονωρτιάνους κατάφεραν να τους παραπλανήσουν να μην ψηφίσουν όπως είχαν  δεσμευθεί τον ευεργέτη τους υπουργό Αθανασιάδη Νόβα, αλλά τον Ιντζέ, πλην τριών [Νικ. Πορφύρης, Μιχ. Πλατανιώτης, Κων. Παναγιωτόπουλος] και να τους ρεζιλέψουν! Επόμενο ήταν να διαλυθεί λόγω ευθιξίας η επιτροπή αγώνα, γιατί ο αείμνηστος Νόβας ζήτησε εξηγήσεις! Ετσι ο δρόμος που ήταν να προχωρήσει και να διασχίσει το χωριό σταμάτησε στα ΓΑΥΡΑ και η διάνοιξη εντός έγινε πολύ αργότερα, κανα δυο δεκαετίες!

ΤΕΤΑΡΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

Όταν πρωτοήρθε αυτοκίνητο στα ΓΑΥΡΑ, ο αείμνηστος Αναστάσιος Γ. Αδραχτάς, όλη μέρα έκανε τον ντελάλη σε επάνω και κάτω χωριό και φώναζε: «ΤΖΙΠ ΣΤΑ ΓΑΥΡΑ, ΤΖΙΠ ΣΤΑ ΓΑΥΡΑ»

ΠΕΜΠΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

Το μόνο καλό από την πρώτη διάνοιξη του δρόμου στην τοποθεσία ΦΤΕΡΗ από τους Πλατανιώτες, ήταν που ήρθαν στο φως δυο υπέρωχοι λαξευτοί αρχαίοι τάφοι πολεμιστών στην τοποθεσία «ΜΑΡΜΑΡΑ» που κατέγραψε και στο βιβλίο του ΠΕΡΙΣΤΑ και ο μεγάλος πατριδολάτρης Περιστιάνος γιατρός αείμνηστος Βελαώρας,