ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ ΝΑΥΠ. [ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΘ. ΖΗΣΙΜΟΣ]

“ΑΙ ΓΕΝΕΑΙ ΠΑΣΑΙ”

«Ρίζες και κλωνάρια ενός Πλατάνου»

 

Του ανταποκριτή μας ΓΙΑΝΝΗ ΠΟΡΦΥΡΗ

Μια ξεχωριστή και μοναδική για την περιοχή και τα συγγραφικά δεδομένα ετοίμασε ο Πλατανιώτης διευθυντής και εκδότης της τοπικής εφημερίδας «ΤΟ ΟΡΑΜΑ» κ. Βασίλης Αθαν. Ζήσιμος και την παρουσιάζει το ερχόμενο Σάββατο 17^η Αυγούστου βράδυ και ώρα 20.00 στην κεντρική πλατεία του Πλατάνου, μπροστά από τον Ιερό Ναό του πολιούχου του Πλατάνου Αγιο Νικόλαο.

Την βιβλιοπαρουσίαση συντονίζει ο πρώην πρόεδρος της ΕΝΑΜ και ΟΣΥΝ, λογοτέχνης, συγγραφέας και ιστορικός της περιοχής κ. Χαράλ. Χαραλαμπόπουλος.

 

ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ: 2634061335 & 6974909681

Ο Βασίλης Αθ. Ζήσιμος γεννήθηκε στον Πλάτανο Αιτωλοακαρνανίας, το 1947, όπου και τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο και το τριτάξιο Γυμνάσιο. Από τότε εγκαταστάθηκε για 35 και πλέον χρόνια μόνιμα στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές του και την υπαλληλική του καριέρα, ως υπάλληλος ΕΛΤΑ.

Υπήρξε δυναμικό μέλος της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας ΕΔΗΝ και μετέπειτα Ε.Σ.ΔΗ.Ν., εργάστηκε ως στέλεχος και επιστημονικός συνεργάτης του Πλατανιώτη υφυπ. Εσωτερικών κ. Αθαν. Δημητρακόπουλου.

Παντρεύτηκε την συνάδελφό του στα ΕΛΤΑ κα Ελένη Καλαντζή από την Φιλοθέη Δωρίδας και απέκτησαν δυο γιούς τον Νάσο και τον Δημήτρη, που βρίσκονται στο ζενίθ της επιστημονικής των καριέρας, με πολύ γερά και άξια πατήματα.

Αργότερα ασχολήθηκε με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και υπήρξε Δημοτικός Σύμβουλος του πρώτοιδρυθέντος Δήμου Πλατάνου Ναυπακτίας, υποψήφιος Δήμαρχος Πλατάνου και αρχηγός αξιωμ. Δημοτ. Αντιπολίτευσης, με πλούσιο έργο και παρεμβάσεις στα Δημοτικά δρώμενα. Αξέχαστες θα μείνουν οι προτάσεις - μελέτες εργασίες του για την αξιοποίηση της περιοχής, με κορυφαίες την σύσταση και σξιοποίηση του οικισμού Πλατάνου και των άλλων μεγάλων κέντρων της ορεινής Ναυπακτίας, την σχεδίαση και υλοποίηση Οδικής Ολικής Διαδικτύωσης  Ομορων Δήμων της ορεινής Ναυπακτίας [Πλατάνου, Αποδοτίας, Δομνίστας, Πυλλήνης, Θέρμου], της αξιοποίησης των σχολαζόντων οικοπέδων και κτιρίων της περιοχής, ίδρυση οργανωμένων καταφυγίων θηραμάτων κ.λ.π.

 

Ο συγγραφέας κ. Βασίλης Αθ. Ζήσιμος

Από το 2003 ξεκίνησε ένα πολύ δύσκολο, κοπιαστικό και χρήσιμο πολιτιστικό έργο διάσωσης των οικογενειακών στοιχείων των γενεαλογικών δένδρων του Πλατάνου και Κάτω Πλατάνου [Βονώρτας]. Επεξεργάστηκε και κατέγραψε 195 πλατανιώτικες ρίζες,  μικρές αρκεί να αποτελούν μια οικογένεια, αλλά και μεγάλες πλέον  των 670 ατόμων, η πλειονότητα των οποίων φθάνει μέσα στην  Τουρκοκρατία, περισσότερες από μία γενιές.  Καταγράφονται  δε  15.183 άτομα. 

Το καλαίσθητο λεύκωμα

Την εργασία του που ολοκλήρωσε πρόσφατα, εξέδωσε σε επιμελημένο και καλαίσθητο βιβλίο-λεύκωμα. έχει  τίτλο  «ΑΙ ΓΕΝΕΑΙ ΠΑΣΑΙ»  και υπότιτλο «Ρίζες και κλωνάρια ενός Πλατάνου». Είναι  μια επιμελημένη έκδοση τυπωμένη με διαγράμματα σε χαρτί  chamois των  100 gr, είναι ραφτό  και κολλητό σε σχήμα oval,  με σκληρό εξώφυλλο, πανόδετο, με αφρολέξ και χρυσοτυπία ανάγλυφη. Αποτελείται από 660 σελίδες σε μεγάλο μέγεθος   31  Χ 25 εκατοστά.  Περιλαμβάνει αποδεικτικά στοιχεία και 267 φωτογραφίες συγχωριανών μας που γεννήθηκαν προ του 1900.

Το βιβλιολεύκωμα προλογίζουν ο Σεβ. Μητροπολίτης  Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, ο Δήμαρχος Ναυπακτίας κ. Γιάννης Μπουλές, ο Ναυπάκτιος ιστορικός & ιστοριοδίφης κ. Χαράλαμπος Χαραλαμπόπουλος, ο ομότιμος Καθηγητής της Ιατρικής του  Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Νίκος Παπανικολάου - Πλάτανος και ο  Δικηγόρος, π. Υφυπουργός, Βουλευτής και Πρόεδρος των ΕΛ-ΤΑ κ. Θανάσης Δημητρακόπουλος.

Αξίζουν συγχαρητήρια στον κ. Βασίλη Ζήσιμο για την επιμονή, την υπομονή του, τους κόπους του, την θέλησή του και τον αγώνα του. Ένα τέτοιο έργο, δύσκολα στα τοπικά χρονικά και με αυτές τις δυσκολίες και αντιξοότητες να ξαναεπιχειρηθεί και να ολοκληρωθεί.

                                          Γιάννης Νικ. Πορφύρης

                                Πρόεδρ. Αιτωλοακαρνάνων Αχαϊας

                                    «ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ»

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΠΙΣΤΩΝ ΠΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟ

ΤΡΙΤΗ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΟΜΟΓΕΝΟΥΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΟΥ ΠΡΟΣ ΙΕΡΟΘΕΟ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Επιμέλεια ΓΙΑΝΝΗ Ν. ΠΟΡΦΥΡΗ

ΠΡΟΣ:  τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ναυπάκτου κ. Ιερόθεο Βλάχο

ΠΟΛΥΚΕΦΑΛΟΣ ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ, Σεβασμιώτατε  πάτερ, ΑΔΗΣ Ο ΠΑΜΦΑΓΟΣ, ιερείς του Θεού του Υψίστου, ΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ, είναι όσοι συνοδοιπορούν με τα τερτίπια του Μητροπολίτη – εναντίον του Μοναστηριού – είναι η αμαρτία, η αλαζονία, το μίσος κλπ εναντίον των συγκαλογέρων του πνευματικών του τέκνων.

Αύγουστος ο Μήνας της Κυρα-Δέσποινας της Παναγιάς μας. Αρχίζουν οι διακοπές, τα πανηγύρια, τα βιολιά, τα όργανα και τα τύμπανα…

Αδέλφια μου, Έλληνες του τόπου μας, όπως κι εγώ είμαι ξενιτεμένος από μικρό παιδί στην ξενιτιά, πόσο ποθώ την Πατρίδα μας, τον τόπο μας, το Δεκαπενταύγουστο, που θεωρούμε το Πάσχα του καλοκαιριού, πόσο θα ήθελα να ήμουν και εγώ κοντά σας να χαρώ αυτές τις ημέρες…

Πόσο θα ήθελα να ανεβώ στο Μοναστήρι του τόπου μας και να δω τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας να συλλειτουργεί με τους πατέρες της Μονής, ιδίως την εορτή του Σωτήρος, που γιορτάζει το Μοναστήρι… Θα ήθελα να έβλεπα και να άκουγα τον Σεβασμιώτατο, ωσάν άλλος Απόστολος Παύλος να λέγει.. «αγάπην αν δεν έχετε, τότε είσθε κύμβαλα αλλαλάζοντα και σκουριασμένοι ντενεκέδες»… κάπως έτσι μου το είπε η σύζυγός μου που άκουγε τον ιερέα της Εκκλησίας μας.

Μιλώντας για τον Απόστολο Παύλο, αν κατέβαινε εξ ουρανού και ήρχετο στην περιφέρειά μας, ποιοι θα ήταν οι πρώτοι να τον καλωσορίσουν;  Οι λαϊκοί, ή οι κληρικοί; Θα μαζευτούν οι Δεσποτάδες με τα απαστράπτοντα χρυσοποίκιλτα εγκόλπια, με τις σπινθηροβολούσες μίτρες τους, τις ολόλαμπρες στολές των παπάδων μας και τα δεσποτικά ραβδιά με τα στέμματά τους με τις φωνές τους…

Φανταστείτε φίλοι μου αν ερχόταν ο Απόστολος Παύλος στην Εορτή της Παναγίας της Ναυπακτιώτισσας με το ραβδί του, χωρίς μήτρες στο κεφάλι, χωρίς πολυτελές μπαστούνι, χωρίς αυτοκίνητο πολυτελείας, χωρίς διαταγές και αστραπές και βροντές…

Δεν μπορώ να φανταστώ τον Απόστολο Παύλο να κυβερνά σαν Αλή Πασάς τους πιστούς του. Όλη αυτή η εμφάνισης του ιερατείου μας είναι μια άρνησης του Χριστιανισμού. Εάν ερχόταν σήμερα με αλεξίπτωτο ο Μέγας Απόστολος Παύλος στην Ελλάδα μας, που έχει 80 δεσποτάδες, 8000 παπάδες, 100 Ιεροκήρυκες, αναρίθμητους ιεροψαλτάδες, καλόηχους και κακόηχους, πολλούς θεολόγους, καλογέρους, ασκητάδες, και πολλούς άλλους αν βρεθεί ένας με ένα μεγάλο στριφτήρι, και σαν το λεμόνι που στύβουμε, δεν θα φτάναμε ούτε στο νυχάκι τον Απόστολο Παύλο.

Αν ερχότανε σήμερα στην Ελλάδα μας ο Απόστολος Παύλος των Εθνών Παύλος, οι μεγαλύτεροι εχθροί του, που δεν θα τον αφήνανε ούτε 24 ώρες να μείνει, ούτε ένα ποτήρι νερό να του δώσουν, θα ήτανε – ποιοι φίλοι συμπατριώτες μου;;; Οι δεσποτάδες… Όχι όμως όλοι αλλά οι κακοί εκείνοι δεσποτάδες που έδιωξαν τον Μέγα Βασίλειο, τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, τον Μέγα Αθανάσιο κλπ.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε: «Στην ζωή μου δεν εφοβήθηκα τίποτε και κανέναν, παρά τον Κύριον μου και Θεόν και εγκολποφόρους επισκόπους. Πλην «ολίγων».  

Εάν ερχόταν τώρα ο Απόστολος Παύλος, οι δεσποτάδες θα καλούσαν την αστυνομία για να τον εξορίσουν… Ω θεομπαίχτες υποκριτές! Κάθε τίμιος κληρικός με θάρρος και έλεγχο, δεν έχει θέση στην φαυλοκρατούμενη Εκκλησία;

Κύριε Ιερόθεε, Αρχιερεύ του Θεού του Υψίστου, ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Ελλάδος κυρός Σπυρίδων Βλάχος – εξ Ιωαννίνων – αγαπούσε τα Μοναστήρια. Τα έλεγε προπύργια της Ορθοδοξίας… Τι συλλογίζεσαι; Θα λειτουργήσουμε στο Μοναστήρι μας ή ακόμα δεν έφυγε ο ΘΥΜΟΣ ΣΑΣ; Περιμένουμε… Εχάραξα τα ανωτέρω μόνο και μόνο μήπως ξυπνήσω την συνείδηση σας. Όλοι εσείς που διαβάζετε, μην ντρέπεστε δια του λόγου το αληθές. Και οι άλλοι οι θεολογούντες, αφήστε τις φιλοσοφίες σας και γράψτε την αλήθεια και όχι άρρητα ρήματα. Μη γίνεστε συναίτιοι του κακού.

          [Ακολουθεί και Δ επιστολή]

ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ

Παναγιώτης Α. Κακούρας

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ & ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΡΓΙΑ

«Ποτέ ο άνθρωπος δεν ήταν μηχανή για να εργάζεται επτά ημέρες την εβδομάδα»

Επιμέλεια Γιάννη Πορφύρη, προεδρου Αιτ/νων Αχαϊας " ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ"

Εκατοντάδες Αιτωλοακαρνάνες από όλη την Ελλάδα και από όλο τον κόσμο, τηλεφωνούν στο Σύλλογό μας, να μας εκφράσουν την ικανοποίησή τους για την ορθή στάση του σεπτού μας ιεράρχη Σεβασμιωτάτου κ.κ. Κοσμά, ως προς το θέμα της αργίας της Κυριακής.

Δημοσιεύουμε το σχετικό ενημερωτικό Δελτίο Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας & Ακαρνανίας για ενημέρωση των αναγνωστών μας!!!!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Επίσκεψη στο γραφείο του Αντιπεριφερειάρχη Αιτωλοακαρνανίας  κ. Βασιλείου Αντωνοπούλου πραγματοποίησε σήμερα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, μαζί με τους εκπροσώπους των Εμπορικών Συλλόγων του Νομού και του Επιμελητηρίου Αιτωλοακαρνανίας.

Το θέμα της επισκέψεως ήταν η προωθούμενη κατάργηση της αργίας της Κυριακής, υποβάλλοντας ομόφωνα προς τον Αντιπεριφερειάρχη το αίτημα να σεβασθεί η Κυβέρνηση την αργία της Κυριακής και να μην προχωρήσει η Περιφέρεια στο άνοιγμα των καταστημάτων

Κατά την ευρεία σύσκεψη που ακολούθησε ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Κοσμάς αναφέρθηκε στη σημερινή συγκυρία που διέρχεται η Πατρίδα μας και τόνισε ότι «ποτέ ο άνθρωπος δεν ήταν μηχανή για να εργάζεται επτά ημέρες την εβδομάδα».

Επίσης τόνισε την σπουδαιότητα της αργίας της Κυριακής η οποία είναι θεσμοθετημένη από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου και αναφέρθηκε στο παράδειγμα του προστάτου της Ιεράς Μητροπόλεώς μας αγίου Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος παραδόθηκε στο μαρτύριο επειδή με το κήρυγμά του τάχθηκε ενάντια στην κατάλυση της αργίας της Κυριακής.

Εκ  του  Γραφείου  Τύπου  και  Επικοινωνίας

της  Ιεράς  Μητροπόλεως

ΚΟΡΑΝΙΟ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ -ΑΛ ΡΟΥΜ ΜΕΡΟΣ Β΄

«ΑΛ ΡΟΥΜ»

ΟΙ ΡΩΜΗΟΙ ΤΟΥ ΚΟΡΑΝΙΟΥ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΟΥΣΙΑ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ 

ΜΕΡΟΣ Β΄: ΑΠΟΨΗ ΑΧΜΑΝΤ ΕΛΝΤΙΝ [ΕΛΛΗΝΑ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥ]

 

Με την πέννα του Γιάννη Πορφύρη

Απάντηση στο Νίκο Χειλαδάκη περι Κορανίου και Ρωμιοσύνης

«Το λέει το Κοράνι. Οι Έλληνες και η Ορθοδοξία θα νικήσουν», είναι ο τίτλος της εφημερίδας «Ελεύθερη Ώρα» της Τέταρτης 23 Μαΐου 2012. Ο Νίκος Χειλαδάκης (συγγραφέας και Τουρκολόγος) σύμφωνα πάντα με την εφημερίδα προβαίνει σε μια «εξαιρετική» ανάλυση του Κορανίου που δήθεν αναφέρεται στους Ρωμιούς και στον ρόλο που θα παίξουν μέχρι τις εσχατιές του κόσμου. Σύμφωνα με τον κ. Χειλαδάκη θα νικήσουν και θα επιστρέψουν στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Πάμε να δούμε κατά πόσο έχουμε να κάνουμε με ανάλυση (πόσο μάλλον εξαιρετική) του Κορανίου. Το άρθρο της εφημερίδας μπορείτε να το βρείτε αναδημοσιευμένο σε αρκετά χριστιανικά ιστολογία. Δεν έχετε παρά να πληκτρολογήσετε στο Google την φράση «Αλ Ρουμ» Οι Ρωμιοί του Κορανίου και η υπερούσια Ρωμιοσύνη. Το άρθρο μπορείτε να το βρείτε εδώ στο zoiforos.gr

 

ΑΧΜΑΝΤ ΕΛΝΤΙΝ [ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ]

Προτείνω να διαβάστε το άρθρο του κ. Χειλαδάκη και έπειτα να προχωρήσετε στην απάντηση που ακολουθεί. Ας αρχίσουμε:

Λέει:

«Υπάρχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο στο Κοράνι που επιγράφεται, «Αλ Ρουμ», δηλαδή οι Ρωμηοί, δηλαδή οι Έλληνες. Το κεφάλαιο αυτό, (που σκόπιμα οι μουσουλμάνοι συχνά αποφεύγουν να το σχολιάσουν), είναι το τριακοστό κεφάλαιο του Κορανίου, έχει ιδιαίτερη εσχατολογική σημασία και για πολλούς θεολόγους είναι προφητικό. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι μιλάει για την ανάσταση των ανθρώπων και το μεγάλο της νόημα στη ζωή των πιστών. Όλα αυτά συνδέονται με την ιστορική παρουσία των Αλ Ρουμ, δηλαδή των Ρωμηών και τον υπερούσιο ρόλο που θα κληθούν να παίξουν μέσα στον συγκεκριμένο χώρο που άκμασε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, (δηλαδή περίπου η σημερινή Ελλάδα και η σημερινή Τουρκία), στο τέλος των καιρών και στην εποχή της μεγάλης αποστασίας.»

Απάντηση:

Το Κοράνι αναφέρεται στους Ρωμιούς ( Αλ Ρουμ) όχι ως Έλληνες αλλά ως Χριστιανικό έθνος. Υπάρχει μεγάλος και έντονος διάλογος ανάμεσα σε ιστορικούς και μελετητές του Βυζαντίου για την ελληνικότητα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βυζάντιο). Για παράδειγμα διαβάζουμε:

«η στενή έννοια της εθνικής προέλευσης δεν απέκτησε στο Βυζάντιο καθοριστική σπουδαιότητα… Η υπερεθνική αυτή συνείδηση της αποστολής της Αυτοκρατορίας, η καθαρά οικουμενική χριστιανική συνείδηση, δεν μπορούσε να αποδυναμωθεί ή απορροφηθεί…από την εθνική συνείδηση μιας μόνο εθνότητας. Ο Ρωμαίος ή Βυζαντινός … αγωνιζόταν να πραγματοποιήσει το όραμα της συνένωσης ολόκληρης της Οικουμένης στην ίδια Αυτοκρατορία…» ( πηγή: Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τόμ. 46 (Αθήνα: Δίας, 2004) στο λήμμα “Βυζάντιο”)

Το σίγουρο είναι ότι η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η το Βυζάντιο είχε ως κύριο ενοποιητικό στοιχείο την αφοσίωση στον Χριστιανισμό και όχι τόσο την ελληνική συνείδηση. Διαβάζουμε τα λόγια του Λέοντα ΣΤ’, που εμψυχώνει τους διοικητές του λέγοντας ότι:

«οφείλουν να είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους για την πατρίδα και την ορθή χριστιανική πίστη, όπως και oι στρατιώτες τους, που με την κραυγή: “Ο Σταυρός θα νικήσει”, πολεμούν, σαν στρατιώτες του Χριστού, του Κυρίου μας, για τους γονείς, για τους φίλους, για την πατρίδα, για ολόκληρο το χριστιανικό έθνος» (πηγή: Γλύκατζη-Αρβελέρ 1992, σελ. 40-41)

Το Βυζάντιο απέκτησε το ελληνικό στοιχειό προς το τέλος του και αυτό πιθανότητα από ανάγκη. Διαβάζουμε:

«Είναι αληθές ότι κατά τους τρεις τελευταίους αιώνες το Βυζάντιο ησθάνθη εαυτόν περισσότερον ελληνικόν από οποτεδήποτε άλλοτε, αφού μάλιστα περιωρίσθη γεωγραφικώς εις τον Βαλκανικόν χώρον και τας νήσους”» (Ν. Τωμαδάκης, Οι Λόγιοι του Δεσποτάτου της Ηπείρου και του βασιλείου της Νικαίας (Θεσσαλονίκη: Πουρναράς, 1993, σελ. 8)

Είναι εντελώς άστοχο να λέει ο κ. Χειλαδάκης ότι οι Μουσουλμάνοι σκόπιμα αποφεύγουν να σχολιάσουν το δήθεν «επίμαχο» Κορανικό χωρίο για τους Ρωμιούς. Τέτοιου είδους δηλώσεις φανερώνουν ότι δεν γνωρίζει ότι ολόκληρο το Κοράνι έχει ερμηνευτεί (όχι μόνο το κεφάλαιο αλ Ρουμ) και σχολιαστεί από εκατοντάδες χιλιάδες Μουσουλμάνους λόγιους και θεολόγους εδάφιο προς εδάφιο. Παρακάτω θα δούμε αυτό το εδάφιο από το κεφάλαιο αλ Ρούμ πως παρατίθεται από την ορθόδοξη Ισλαμική θέση που αναιρεί ολοκληρωτικά τις ερμηνευτικές απόπειρες και προσεγγίσεις του κ. Χειλαδάκη περί δήθεν εσχατολογικής σημασίας και σημαντικότητας των Ρωμιών.

Λέει:

«Το κεφάλαιο αρχίζει με τα εξής ενδιαφέροντα λόγια, (σούρες), για τους Έλληνες ή Αλ Ρουμ και φυσικά μιλάει αλληγορικά, όπως άλλωστε για τους μυστικούς του Ισλάμ και ολόκληρο το Κοράνι:

1. Αλέφ Λαμ, Μιμ. Οι Έλληνες νικήθηκαν.

2. Νικήθηκαν στα σύνορα. Θα εξαγοράσουν την ήττα τους με τη νίκη.

3. Μέσα σε λίγα χρόνια ο Θεός κανονίζει την τύχη των μαχών. Η ημέρα που θα θριαμβεύσουν, θα είναι μέρα χαράς για τους πιστούς.

Το ίδιο το Κοράνι δηλαδή προφητεύει τον θρίαμβο της Ρωμηοσύνης»

Απάντηση:

Ο κ. Χειλαδάκης δεν μας παραπέμπει που βρήκε αυτήν την λανθασμένη και προβληματική μετάφραση. Θα υποθέσουμε, με μια πρώτη ματιά, ότι δεν γνωρίζει την αραβική του Κορανίου και δεν νοιάστηκε καν να συμβουλευτεί (σαν ερευνητής άλλωστε) τις επίσημες μεταφράσεις που έχουν γίνει από ειδικούς. Δεν είναι κακό να μην γνωρίζεις την αραβική, εκτός όταν απελπιστικά προσπαθείς να συναντήσεις στο Κοράνι τις επιθυμίες και τις διαφορές ιδεολογικές προσδοκίες σου. Επίσης οι μυστικιστές στο Ισλάμ αποτελούν αίρεση. Ας δούμε πως η επίσημη Ελληνική μετάφραση του Κορανίου αποδίδει τα παραπάνω εδάφια:

1. Α. Α. Μ. (Έλιφ, Ααμμ, Μιμμ).
2. Νικήθηκαν οι Ρωμιοί.
3. Σε μια γη πολύ κοντινή. Αλλά αυτοί και μετά την ήττα τους (αυτή) σύντομα θα ξανανικήσουν, -
4. Σε λίγα χρόνια όμως. Με τον ΑΛΛΑΧ βρίσκεται η απόφαση και για (ό,τι έγινε) οτο παρελθόν και για (ό,τι θα γίνει) στο μέλλον. Θα είναι η Ημέρα που οι Πιστοί θα χαίρονται, (Κοράνι 30: 1-4)

Τα εδάφια (αηάτ) αυτά λοιπόν και όχι «σούρες» (κεφάλαια) όπως λανθασμένα σημειώνει παραπάνω ο κ. Χειλαδάκης αποδεικνύουν ότι η πρώτη του απόπειρα να κάνει επεξήγηση/ερμηνεία του Κορανίου έπεσε στο κενό. Δεν γνωρίζει ούτε καν τα στοιχειώδη περί Κορανίου όπως ο διαχωρισμός της σούρας (κεφαλαίου) με στίχου (άηα), την σωστή αρίθμηση των εδαφίων, και επίσης παρερμηνεύει ξεκάθαρα χωρία όπως θα δούμε παρακάτω που δεν προφητεύουν κανέναν μελλοντικό «θρίαμβο» της Ρωμιοσύνης. Αυτό φαίνεται από την επίσημη μετάφραση των εννοιών και όχι από την προσωπική «μετάφραση» του κ. Χειλαδάκη. Παρακάτω θα το δούμε λίγο αναλυτικά.

Λέει:

«Είναι σαφές ότι στο πολύ σημαντικό και με μεγάλη συμβολική σημασία αυτό κεφάλαιο, το Κοράνι με τον όρο Αλ Ρουμ δεν εννοεί τους Έλληνες όπως τους εννοούμε εμείς σήμερα στα στενά γεωγραφικά τους πλαίσια και όπως συνήθως το μεταφράζουν, αλλά εννοεί το Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος, που ένα μεγάλο μέρος του σήμερα καλύπτει η σημερινή Τουρκία και συνεπώς και ο κόσμος που ζει σήμερα στην Μικρά Ασία. Αν εξετάσουμε προσεκτικά το κεφάλαιο αυτό, θα δούμε ότι αναφέρεται σε μια «περίεργη» σειρά πολεμικών γεγονότων κατά τα οποία, πρώτα το εκλεκτό κράτος των Αλ Ρουμ θα ηττηθεί, αλλά στη συνέχεια με ένα εσχατολογικό τρόπο που έχει πνευματικές προεκτάσεις, το κράτος αυτό θα νικήσει. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από την έμφαση στην επισήμανση ότι η ημέρα της νίκης του, «θα είναι μια ημέρα χαράς για τους πιστούς», σύμφωνα πάντα με το ίδιο το κείμενο του Κορανίου»

Απάντηση:

Όπως εξηγήσαμε αρχικά, οι Ρωμιοί που αναφέρεται το Κοράνι είναι οι Βυζαντινοί. Αυτό αποδεικνύεται από όλες τις γνωστές και θεολογικές επεξηγήσεις και ερμηνείες του Κορανίου(ταφσιρ). Στο γνωστό ταφσιρ των Jalal al-Din al-Mahalli και Jalal al-Din al-Suyuti (1459 και 1505) με τίτλο Tafsir al-Jalalayn διαβάζουμε ότι στο δεύτερο εδάφιο του κεφαλαίου «αλ Ρουμ» ονοματίζει τους Ρωμιούς (Βυζαντινοί). (Tafsir al-Jalalayn για το 30 κεφ. Εδάφιο 2)

Οι Βυζαντινοί όντος δεχτήκαν μια διαφαινόμενη ήττα από τους Πέρσες η οποία μετατράπηκε σε νίκη. Διαβάζουμε:

«Το 614 η Παλαιστίνη πέφτει στα χέρια του Πέρση στρατηγού Σαρ-Μπαράζ του βασιλιά Χοσρόη Β’, ο οποίος σφαγιάζει 90.000 χριστιανούς, και παίρνει ως λάφυρο το θρησκευτικό κειμήλιο του Τίμιου Σταυρού από τον ναό του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ. Το 618, με την Κωνσταντινούπολη υπό διπλή πολιορκία από Πέρσες και Άβαρους, καταστρώνει σχέδιο μεταφορά της ρωμαϊκής πρωτεύουσας στην Καρχηδόνα και στο σταθερότερο εξαρχάτο της Αφρικής, σχέδιο το οποίο τελικά εγκαταλείπει μεταπειθόμενος από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Σέργιο Α’. Ξεκινά τελικά την εκστρατεία του το 622, μετά από 12 χρόνια σκληρής προετοιμασίας. Αντιμετωπίζει τον Πέρση στρατηγό Σαρ-Μπαράζ στον Ισσό όπου σημειώνει λαμπρή στρατιωτική επιτυχία. Κατόπιν το 623 κατευθύνεται βόρεια προς την Τραπεζούντα. Αντιμετωπίζει ξανά νικηφόρα τον περσικό στρατό στην πόλη Νινευή. Από την Τραπεζούντα περνά προς την πρωτεύουσα των Περσών Κτησιφώντα. Το 624, σημειώνει νέα νίκη κατά των Περσών, ενώ το Μάρτιο του 625, χωρίς να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη, ξεκινά μεγάλη πορεία βόρεια ως τον Αμύντα. Εκεί συναντά ξανά τον Σαρ-Μπαράζ στο πεδίο της μάχης και με το προσωπικό του θάρρος μετατρέπει μια διαφαινόμενη ήττα σε νίκη» ( Βυζαντινοί Αυτοκράτορες – Ηράκλειος)

Με παρόμοιο τρόπο ο μεγάλος λόγιος και ιστορικός του Ισλάμ Ibn Kathir (1301–1373) εξηγεί την αναφορά του Κορανίου στους Βυζαντινούς (αλ Ρουμ) περιγράφοντας την σύντομη ήττα του Ηράκλειου από τον Πέρση Χοσρόη οπου έπειτα νίκησε τους Πέρσες όπως σωστά προφήτεψε το Κοράνι. ( Tafsir Ibn Kathir, τόμος 7, σελ 522-526)

Όλες οι αυθεντικές, αποδεκτές, ορθόδοξες Ισλαμικά ερμηνείες και εξηγήσεις του Κορανίου αναφέρουν τα ίδια στοιχεία για τους Ρωμιούς. Όμως χρειάζεται να ανατρέξουμε στις Ισλαμικές επεξηγήσεις για να καταλάβουμε ότι δεν πρόκειται για εσχατολογική προφητεία αλλά για μια μελλοντική προφητεία που πραγματοποιήθηκε στην εποχή του Προφήτη Μουχάμαντ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν); Όχι, είναι η απάντηση, δεν χρειάζεται. Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στο αραβικό πρωτότυπο που ξεκάθαρα και χωρίς αλληγορίες τονίζει ότι η νίκη των Ρωμιών κατά των Περσών θα γίνει μέσα σε διάστημα τριών με εννέα ετών! Το εδάφιο συγκεκριμένα λέει:

«Αλλά αυτοί και μετά την ήττα τους (αυτή) σύντομα θα ξανανικήσουν, -Σε λίγα χρόνια όμως.» (Κοράνι 30:3-4)

Στο αραβικό πρωτότυπο διαβάζεται ως εξής:

وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ فِي بِضْعِ سِنِينَ

Προφέρεται ως εξής:

Wa Hum Min Ba`di Ghalabihim Sayaghlibūna Fī Biđ`i Sinīna

Η τελευταία πρόταση «Fī Biđ`i Sinīna» είναι και η πρόταση που απαντά και αναιρεί ολόκληρο το άρθρο του κ. Χειλαδάκη. Διότι σημαίνει μέσα σε «λίγα χρόνια» (ένα χρονικό περιθώριο από 3 ως 9 χρόνια). Ξεκάθαρα λοιπόν το Κοράνι προφητεύει ότι η νίκη των Ρωμιών έναντι των Περσών θα πραγματοποιηθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα κατά την εποχή του Προφήτη Μουχάμαντ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν). Ο ίδιος ο Αμπου Μπάκρ, ο καλύτερος φίλος του Προφήτη καθώς και άλλοι Μουσουλμάνοι της εποχής και οι ειδωλολάτρες Άραβες ανέφεραν ότι το «Biđ`I» σημαίνει μεταξύ τριών με εννέα ετών ( Tuhfat al Ahwadhi νούμερο 9:χαντιθ 52)

Η πρώτη Μουσουλμανική κοινότητα των πιστών μαζί με τον Προφήτη Μουχάμαντ κατανόησε τα αυτονόητα, ότι η ήττα των Βυζαντινών πραγματοποιήθηκε και ξεπεράστηκε, όχι ότι πρόκειται να γίνει στο μέλλον όπως άστοχα αναφέρει ο κ. Χειλαδάκης. (Sahih al Bukhari 6/4774)

Να αναφέρουμε επίσης τον λόγιο και ερμηνευτή του Ισλάμ Al-Shawkaani (1759–1834) ο οποίος εκφράζει την συναίνεση τον λογιών του Ισλάμ για το θέμα των Ρωμιών οι οποίοι(λόγιοι) υποστήριζαν την ξεκάθαρη Κορανική τοποθέτηση ότι οι Βυζαντινοί ηττηθήκαν και έπειτα νίκησαν τους ειδωλολάτρες Πέρσες. (Fath al-Qadeer, 4/214)

Ο Zubayr, ένας από τους οπαδούς και μαθητές του Προφήτη Μουχάμαντ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) είπε: « Είδα την νίκη των Περσών κατά των Ρωμιών, μετά είδα την νίκη των Ρωμιών κατά των Περσών…» (του Tabari, 20:73)

Υπάρχουν και άλλες αναφορές σε πλήθος στοιχείων αλλά θα αρκεστούμε στα παραπάνω πιστεύοντας ότι έχουμε κάνει κατανοητό το Κορανικό χωρίο.

Λέει:

«Μια τυπικά συμβατική και δυτική, ορθολογιστική ερμηνεία του σημαντικού αυτού κεφαλαίου, δέχεται ότι υπάρχουν στην προκειμένη περίπτωση υπαινιγμοί πως το κείμενο αναφέρεται στις περσορωμαϊκές συγκρούσεις της εποχής εκείνης. Όμως, από τη στιγμή που τα λόγια αυτά προφέρθηκαν από τον ίδιο τον Μωάμεθ, το Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος στην τότε χρονική συγκύρια δεν υπέστη καμία, έστω και μικρή ήττα στις σχέσεις του με την Περσία. Ακόμη πιο πολύ, γνωρίζουμε ότι η βυζαντινή νίκη επί της Περσίας, (του αυτοκράτορα Ηράκλειου), δεν ήταν δυνατόν να εκληφθεί σαν «μέρα χαράς» από τους πιστούς, που βεβαίως για το Ισλάμ ήταν οι Μουσουλμάνοι. Άρα υπάρχει ένας βαθύτερος συμβολισμός που ανάγεται στις εσχατολογικές θεωρήσεις του κεφαλαίου όπως θα δούμε παρακάτω. Πράγματι πίσω από τις έννοιες αυτές υπάρχει ένας πολύ ενδιαφέρων συμβολισμός, με ιδιαίτερη αποκαλυπτική σημασία. Έτσι στο κεφάλαιο αυτό γίνεται αναφορά για τον ιδιαίτερο εσχατολογικό και κρίσιμο ρόλο των Αλ Ρουμ και της χώρας τους στο «τέλος των καιρών» Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από την συνέχεια του κεφαλαίου που ανάγει ξανά σε εσχατολογικές θεωρήσεις.»

Απάντηση:

Σκόπιμα η λόγου άγνοιας ο κ. Χειλαδάκης παραπληροφορεί τους αναγνώστες ότι η ξεκάθαρη και λογική εξήγηση του Κορανίου, που αναφέρεται όντος στις περσορωμαϊκές μάχες όπως αποδείξαμε παραπάνω, δήθεν είναι μια «συμβατική και δυτική, ορθολογιστική ερμηνεία» με «υπαινιγμούς» προς τις συγκρούσεις των Περσών και των Ρωμιών. Αυτή όμως είναι η άποψη και η συναίνεση των λογίων του Ισλάμ για το συγκεκριμένο χωρίο. Επίσης αποδείξαμε, χωρίς καμία αμφιβολία, ότι εάν ο κ. Χειλαδάκης γνώριζε έστω λίγο την αραβική γλώσσα η έστω έριχνε μια μάτια στις αξιόπιστες και αποδεκτές μεταφράσεις του Κορανίου θα απέφευγε το άστοχο και παράλογο συμπέρασμα του περί «μελλοντικού θριάμβου της Ρωμιοσύνης» που προφητεύεται στο Κοράνι. Ακόμα, η δήλωση του κ. Χειλαδάκη ότι το Βυζάντιο «δεν υπέστη καμία, έστω και μικρή ήττα στις σχέσεις του με την Περσία» είναι το λιγότερο ανιστόρητη (εάν υπονοεί ότι το Βυζάντιο δεν έχασε καμία μάχη με τους Πέρσες). Διότι όπως παραθέσαμε παραπάνω οι Πέρσες είχαν το πάνω χέρι σε μια στιγμή της ιστορίας μεταξύ των περσορωμαϊκών συγκρούσεων (σφαγή 90.000 χριστιανών από πέρσες, κατάκτηση της Παλαιστίνης, πολιορκία στην Κωνσταντινούπολη)

Ο κ. Χειλαδάκης συνεχίζει την επίδειξη άγνοιας για την Μουσουλμανική κοινότητα του Προφήτη Μουχάμαντ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) λέγοντας «γνωρίζουμε ότι η βυζαντινή νίκη επί της Περσίας, (του αυτοκράτορα Ηράκλειου), δεν ήταν δυνατόν να εκληφθεί σαν «μέρα χαράς» από τους πιστούς, που βεβαίως για το Ισλάμ ήταν οι Μουσουλμάνοι.». Αυτό είναι και το τελευταίο του επιχείρημα σε μια προσπάθεια να υποστηρίξει τον δήθεν συμβολισμό που «ανάγεται σε εσχατολογικές θεωρήσεις». Όμως και πάλι η απάντηση είναι πολύ απλή για κάποιον ερευνητή που θα έκανε τον κόπο να ρίξει μια ματιά στην Μουσουλμανική ιστορία.

Οι Μουσουλμάνοι κατά την διάρκεια των περσορωμαϊκών συγκρούσεων υποστήριζαν τους Ρωμιούς. Ο λόγος ήταν γιατί οι Ρωμιοί σαν Χριστιανοί ήταν οπαδοί μιας αποκάλυψης του Θεού σαν τους Μουσουλμάνους. Όταν οι Μουσουλμάνοι πληροφορήθηκαν την διαφαινόμενη ήττα των Ρωμιών από τους Πέρσες λυπήθηκαν αρκετά, ενώ όταν έμαθαν αργότερα την νίκη των Ρωμιών χάρηκαν. Όταν έχασαν οι Ρωμιοί, οι ειδωλολάτρες Άραβες πανηγύριζαν και έλεγαν στους Μουσουλμάνους «θα σας αφανίσουμε έτσι όπως οι Πέρσες αφάνισαν τους Ρωμιούς». Η νίκη των Ρωμιών κατά των Περσών ήρθε μαζί με την νίκη των Μουσουλμάνων κατά των ειδωλολατρών. Ο Ibn Abbas, o Ath Thawri, ο as Suddi και άλλοι δήλωσαν ότι η νίκη των Ρωμιών έναντι των Περσών σημειώθηκε κατά την μάχη του Μπάντρ. (Tafsri Ibn Kathir, τόμος 7, σελ 524)

Την ημέρα του Μπάντρ οι Ρωμιοί νίκησαν τους Πέρσες και οι πιστοί (Μουσουλμάνοι) χάρηκαν, ο ΑΛΛΑΧ είπε «Θα είναι η Ημέρα που οι Πιστοί θα χαίρονται, -με τη βοήθεια του ΑΛΛΑΧ. Βοηθά εκείνον που θέλει. Γιατί εκείνος είναι ο Παντοδύναμος, ο Πολυεύσπλαχνος» (Κοράνι 30: 4-5) ( πηγή: Tuhfat al Ahwadhi 9:50)

Η χαρά λοιπόν των Μουσουλμάνων για τους Ρωμιούς καταγράφεται στις πιο διάσημες και γνωστές επεξηγήσεις του Κορανίου ( Tafsir al Jalalayn και Tafsir Ibn Kathir) καθώς επίσης αναφέρεται και ο Al-Shawkaani στο Tafsir του λέγοντας « οι Μουσουλμάνοι ήθελαν τους Ρωμιούς να νικήσουν τους Πέρσες διότι ήταν οπαδοί μιας αποκάλυψης του Θεού» (Fath al-Qadeer, 4/214)

Λέει:

«Το ίδιο κεφάλαιο λοιπόν συνεχίζει παρακάτω με τα εξής χαρακτηριστικά λόγια:

6. Μεθυσμένοι από τις γήινες απολαύσεις οι άνθρωποι ξεχνούν τη μέλλουσα ζωή.

7. Αγνοούν μήπως πως ο ουρανός και η γη και το καθετί που υπάρχει στο διάστημα είναι αληθινό έργο του Θεού; Και πως έχει ορίσει το όριο της διάρκειάς του; Και όμως οι περισσότεροι αρνούνται την ανάσταση.

Η σαφής αναφορά της ανάστασης σε συνάρτηση με την νίκη των Αλ Ρουμ, δηλαδή των Ρωμηών της Ανατολικής Αυτοκρατορίας, είναι το συμπερασματικό επιστέγασμα θα λέγαμε το «ζουμί» αυτού του προφητικού για το Ισλάμ κεφαλαίου για τον ρόλο των Ρωμηών στα έσχατα αυτού του κτιστού κόσμου»

Απάντηση:

Ο κ. Χειλαδάκης συνεχίζει την διαστρέβλωση του Κορανίου παραθέτοντας για άλλη μια φορά την προσωπική του μετάφραση. Διαβάζουμε από την επίσημη Ελληνική μετάφραση του Κορανίου:

«(Είναι) η υπόσχεση του ΑΛΛΑΧ. Ποτέ ο ΑΛΛΑΧ δεν εκτρέπεται από την υπόσχεση Του. Κι όμως οι πιο πολλοί άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν.
Γνωρίζουν αυτό που φαίνεται (μόνο) στη ζωή αυτού του κόσμου, και είναι απρόσεκτοι για το Τέλος (όλων των υποθέσεων γενικά).
Μήπως δεν σκέπτονται βαθιά στον εαυτό τους, ότι έχει πλάσει ο ΑΛΛΑΧ τους ουρανούς και τη γη και όσα είναι ανάμεσα τους, μόνο με το Δίκαιο και για μια προκαθορισμένη διάρκεια; Κι όμως -πολλοί από τους ανθρώπους αρνούνται τη συνάντηση με τον Κύριο τους (κατά την Ανάσταση)» (Κοράνι 30: 6-8)

Καμία αναφορά που να έχει σχέση με την δήθεν εσχατολογική νίκη των Ρωμιών. Ο κ. Χειλαδάκης και κάθε αναγνώστης του Κορανίου οφείλει να καταλάβει ότι διάφορα χωρία του Κορανίου δεν αποτελούν απαραίτητα την συνέχεια των παραπάνω η παρακάτω στίχων που ακολουθούν η προηγούνται. Στο Κοράνι μερικές φορές τα θέματα εισάγονται χωρίς βασικές πληροφορίες. Τα ιστορικά γεγονότα δεν παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά. Νέα θέματα μερικές φορές ξεπηδούν ανάμεσα σε άλλα χωρίς προφανή λόγο, και ο ομιλητής αλλάζει κατεύθυνση όσον αφορά το θέμα και το ύφος χωρίς την παραμικρή προειδοποίηση. Περισσότερα για το πώς πρέπει να διαβάζεται το Κοράνι δείτε το άρθρο εδώ. Ο κ. Χειλαδάκης σίγουρα χρειάζεται να το κατανοήσει και να το ελέγξει την επόμενη φορά που θα επιχειρήσει να «αναλύσει» το Κοράνι.

Στα παραπάνω χωρία το Κοράνι τονίζει ότι ο Θεός τηρεί πάντα την υπόσχεση του, αναφέρει τους ανθρώπους ότι κοιτάζουν και γνωρίζουν μόνο από αυτό που φαίνεται και όχι από αυτό που πραγματικά είναι και ακόμα ότι οφείλουμε να σκεπτόμαστε την Δημιουργία του Θεού και να μην αρνούμαστε την ανάσταση και την ημέρα της Κρίσης.

Το υπόλοιπο άρθρο του κ. Χειλαδάκη δεν χρειάζεται να αναφερθεί γιατί δεν αναφέρει και κάτι για να απαντηθεί από μεριά μας. Απλά η φαντασία του αρθρογράφου «ερευνητή» οργιάζει όλο και περισσότερο προσπαθώντας να συνδέσει το Κοράνι με την αποκάλυψη της Καινής Διαθήκης!

Συμπέρασμα:

Αυτά που έπρεπε να απαντηθούν θεωρώ ότι απαντήθηκαν και αποδείξαμε, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ότι η ανάλυση του κ. Χειλαδάκη έπεσε στο κενό. Για την ακρίβεια δεν γνώριζα από πού να αρχίσω και που να τελειώσω στην προσπάθεια μου να εξηγήσω το πολύ κακής ποιότητας άρθρο-ανάλυση του. Ο κάθε ένας που θέλει να κάνει ανάλυση στο Κοράνι οφείλει να είναι γνώστης του αντικείμενου. Η ερμηνευτική και η επεξηγηματική του Κορανίου είναι επιστήμη και έχει κανόνες, κατηγορίες, προϋποθέσεις και απαιτήσεις. Η ερμηνεία και εξήγηση του Κορανίου είναι υποκατηγορία των Κορανικών μελετών και επιστημών (Ουλούμ αλ Κοράν). Έτσι λοιπόν δεν μπορεί ο κάθε ένας ορμώμενος από μια εθνικιστική η πολιτική ιδεολογία να λέει ότι του κατέβει διαστρεβλώνοντας την πίστη του άλλου.

 

 

 

 

 

ΚΟΡΑΝΙΟ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ -ΑΛ ΡΟΥΜ

«ΑΛ ΡΟΥΜ»

ΟΙ ΡΩΜΗΟΙ ΤΟΥ ΚΟΡΑΝΙΟΥ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΟΥΣΙΑ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ 

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: ΑΠΟΨΗ Ν. ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ

Με την πέννα του Γιάννη Πορφύρη

Υπάρχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο στο Κοράνι που επιγράφεται, «Αλ Ρουμ», δηλαδή οι Ρωμηοί, δηλαδή οι Έλληνες. Το κεφάλαιο αυτό, (που σκόπιμα οι μουσουλμάνοι συχνά αποφεύγουν να το σχολιάσουν), είναι το τριακοστό κεφάλαιο του Κορανίου, έχει ιδιαίτερη εσχατολογική σημασία και για πολλούς θεολόγους είναι προφητικό. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι μιλάει για την ανάσταση των ανθρώπων και το μεγάλο της νόημα στη ζωή των πιστών.

Όλα αυτά συνδέονται με την ιστορική παρουσία των Αλ Ρουμ, δηλαδή των Ρωμηών και τον υπερούσιο ρόλο που θα κληθούν να παίξουν μέσα στον συγκεκριμένο χώρο που άκμασε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, (δηλαδή περίπου η σημερινή Ελλάδα και η σημερινή Τουρκία), στο τέλος των καιρών και στην εποχή της μεγάλης αποστασίας.
Το κεφάλαιο αρχίζει με τα εξής ενδιαφέροντα λόγια, (σούρες), για τους Έλληνες ή Αλ Ρουμ και φυσικά μιλάει αλληγορικά, όπως άλλωστε για τους μυστικούς του Ισλάμ και ολόκληρο το Κοράνι:

1. Αλέφ Λαμ, Μιμ. Οι Έλληνες νικήθηκαν.
2. Νικήθηκαν στα σύνορα. Θα εξαγοράσουν την ήττα τους με τη νίκη.

3. Μέσα σε λίγα χρόνια ο Θεός κανονίζει την τύχη των μαχών. Η ημέρα που θα θριαμβεύσουν, θα είναι μέρα χαράς για τους πιστούς.

Το ίδιο το Κοράνι δηλαδή προφητεύει τον θρίαμβο της Ρωμηοσύνης.
Είναι σαφές ότι στο πολύ σημαντικό και με μεγάλη συμβολική σημασία αυτό κεφάλαιο, το Κοράνι με τον όρο Αλ Ρουμ δεν εννοεί τους Έλληνες όπως τους εννοούμε εμείς σήμερα στα στενά γεωγραφικά τους πλαίσια και όπως συνήθως το μεταφράζουν, αλλά εννοεί το Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος, που ένα μεγάλο μέρος του σήμερα καλύπτει η σημερινή Τουρκία και συνεπώς και ο κόσμος που ζει σήμερα στην Μικρά Ασία.

Αν εξετάσουμε προσεκτικά το κεφάλαιο αυτό, θα δούμε ότι αναφέρεται σε μια «περίεργη» σειρά πολεμικών γεγονότων κατά τα οποία, πρώτα το εκλεκτό κράτος των Αλ Ρουμ θα ηττηθεί, αλλά στη συνέχεια με ένα εσχατολογικό τρόπο που έχει πνευματικές προεκτάσεις, το κράτος αυτό θα νικήσει. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από την έμφαση στην επισήμανση ότι η ημέρα της νίκης του, «θα είναι μια ημέρα χαράς για τους πιστούς», σύμφωνα πάντα με το ίδιο το κείμενο του Κορανίου.

Μια τυπικά συμβατική και δυτική, ορθολογιστική ερμηνεία του σημαντικού αυτού κεφαλαίου, δέχεται ότι υπάρχουν στην προκειμένη περίπτωση υπαινιγμοί πως το κείμενο αναφέρεται στις περσορωμαϊκές συγκρούσεις της εποχής εκείνης. Όμως, από τη στιγμή που τα λόγια αυτά προφέρθηκαν από τον ίδιο τον Μωάμεθ, το Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος στην τότε χρονική συγκύρια δεν υπέστη καμία, έστω και μικρή ήττα στις σχέσεις του με την Περσία.

Ακόμη πιο πολύ, γνωρίζουμε ότι η βυζαντινή νίκη επί της Περσίας, (του αυτοκράτορα Ηράκλειου), δεν ήταν δυνατόν να εκληφθεί σαν «μέρα χαράς» από τους πιστούς, που βεβαίως για το Ισλάμ ήταν οι Μουσουλμάνοι. Άρα υπάρχει ένας βαθύτερος συμβολισμός που ανάγεται στις εσχατολογικές θεωρήσεις του κεφαλαίου όπως θα δούμε παρακάτω. Πράγματι πίσω από τις έννοιες αυτές υπάρχει ένας πολύ ενδιαφέρων συμβολισμός, με ιδιαίτερη αποκαλυπτική σημασία. Έτσι στο κεφάλαιο αυτό γίνεται αναφορά για τον ιδιαίτερο εσχατολογικό και κρίσιμο ρόλο των Αλ Ρουμ και της χώρας τους στο «τέλος των καιρών»

Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από την συνέχεια του κεφαλαίου που ανάγει ξανά σε εσχατολογικές θεωρήσεις.
Το ίδιο κεφάλαιο λοιπόν συνεχίζει παρακάτω με τα εξής χαρακτηριστικά λόγια:

6. Μεθυσμένοι από τις γήινες απολαύσεις οι άνθρωποι ξεχνούν τη μέλλουσα ζωή.

7. Αγνοούν μήπως πως ο ουρανός και η γη και το καθετί που υπάρχει στο διάστημα είναι αληθινό έργο του Θεού; Και πως έχει ορίσει το όριο της διάρκειάς του; Και όμως οι περισσότεροι αρνούνται την ανάσταση.

Η σαφής αναφορά της ανάστασης σε συνάρτηση με την νίκη των Αλ Ρουμ, δηλαδή των Ρωμηών της Ανατολικής Αυτοκρατορίας, είναι το συμπερασματικό επιστέγασμα θα λέγαμε το «ζουμί» αυτού του προφητικού για το Ισλάμ κεφαλαίου για τον ρόλο των Ρωμηών στα έσχατα αυτού του κτιστού κόσμου.

Είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε πως το κεφάλαιο αυτό έχει κάποιες σοβαρές ομοιότητες με την χριστιανική Αποκάλυψη. Στο δέκατο τέταρτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης γίνεται μια εξαγγελία νίκης του Μεσσία και πτώσης της Βαβυλώνας-Ρώμης, (παραλληλισμός με τη σημερινή Δύση και τα πνευματικά της πρότυπα). Η πτώση αυτή δεν γίνεται τότε αλλά στο πλήρωμα του χρόνου και μετά από περίοδο επικράτησης του Αντίχριστου. Δηλαδή θα προηγηθεί η ήττα των πιστών, αλλά μετά θα έρθει η τελική νίκη που δεν είναι άλλη από την Δευτέρα Παρουσία.

Στο ίδιο κεφάλαιο της Αποκάλυψης μνημονεύονται και οι τρόποι ελέγχου των πιστών από το καθεστώς του Αντίχριστου. Εκεί γίνεται λόγος και για το περίφημο χάραγμα. Γι’ αυτό το χάραγμα δεν έχει σημασία ο τρόπος που θα γίνει, (ακτίνες λέιζερ ή οτιδήποτε άλλο που θα προέλθει από τη σύγχρονη τεχνολογία), αλλά το τι πραγματικά θα είναι αυτό.

Όλα αυτά όπως έχουν εξηγηθεί από πολλούς ερμηνευτές θα σημάνουν την εποχή της κυριαρχίας του Θηρίου, αλλά και την αρχή του τελικού θριάμβου του Χριστού, ένα βασικό στοιχείο το οποίο θα πρέπει να επισημάνουμε ότι δεν υπάρχει καθόλου στην πρότερα εβραϊκή – ιουδαϊκή παράδοση και γι’ αυτό ο Χριστιανισμός, αλλά και στη συνέχεια το Ισλάμ που «έκλεψε» πάρα πολλά από την διδασκαλία του Χριστού, διαφοροποιείται ριζικά από αυτήν.

Ο κόσμος έτσι θα «καθαρίσει» από κάθε αρνητική δύναμη για πάνω από 1.000 συμβολικά χρόνια.

Ξαναγυρίζοντας όμως στο Κοράνι και στο ενδιαφέρον αυτό κεφάλαιο για τους Αλ Ρουμ, βλέπουμε πως η λύτρωση του κόσμου και η ανάσταση θα έρθει από τους Ρωμηούς, (Έλληνες), δηλαδή από την χαμένη Ρωμηοσύνη που υπέστη μια μεγάλη ήττα αλλά στη συνέχεια ανασυγκροτήθηκε και τελικά νίκησε. Νίκησε το «Θηρίο της αποκάλυψης». Εδώ έγκειται και η σημασία των Αλ Ρουμ και της Ρωμηοσύνης, αλλά με την ορθόδοξη χριστιανική θεώρηση της Αποκάλυψης. Η νίκη αυτή θα έρθει πραγματικά από αυτούς όπως προφητικά αναφέρεται στο κατά Ιωάννη:

«Ήσαν δε τινές Έλληνες μεταξύ των ανθρώπων των αναβαινόντων ίνα προσκυνήσωσιν εν τη εορτή. Ούτοι λοιπόν ήλθον προς τον Φίλιππον τον από Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας και παρεκάλουν αυτόν λέγοντες: “Κύριε θέλομεν να ίδωμεν τον Ιησού”.

»Έρχεται ο Φίλιππος και λέγει προς τον Ανδρέα και πάλιν ο Ανδρέας και ο Φίλιππος λέγουσιν προς τον Ιησού.
»Ο δε Ιησούς απεκρίθη προς αυτούς λέγων: “Ήλθεν η ώρα ίνα δοξασθεί ο Υιός του ανθρώπου. Αληθώς λέγω. Εάν ο κόκκος του σίτου δεν πέσει εις γην και αποθάνει αυτός μόνος μένει, εάν όμως αποθάνει πολύν καρπόν φέρει.
»”Όστις αγαπά την ψυχήν αυτού θέλει απολέσει αυτήν και όστις μισεί την ψυχήν αυτού εν τω κόσμω τούτω εις ζωήν αιώνιον θέλει φυλάξει αυτήν”».

Το Κατά Ιωάννη, Κεφ ιβ΄ 20

Αλλά πώς θα γίνει αυτό; Εδώ έγκειται και το μεγάλο ιστορικό αίνιγμα για το οποίο έχουν γραφτεί χιλιάδες τόμοι. Δεν θα σωθούν όλοι αλλά μόνο οι λίγοι που θα έχουν πιστέψει. Θα σωθούν σε ένα ιδεατό κράτος όλων των τμημάτων του «εκλεκτού λαού» που θα αντισταθεί και θα πολεμήσει ενάντια στην πνευματική και εσωτερική άλωση, (βλέπε αλλοτρίωση), της ανθρωπότητας. Ο φυσικός χώρος αυτού του «κράτους», ή καλύτερα αυτής της περιοχής που έχει άγια και ιερή αποστολή, δεν είναι άλλος από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, δηλαδή από τη χώρα της Ορθοδοξίας, των Αλ Ρουμ, που αναφέρει το τριακοστό κεφάλαιο του Κορανίου, από την χώρα των επτά εκκλησιών της Αποκάλυψης που όλες, όπως είναι γνωστό, βρίσκονται στην δυτική Μικρά Ασία της Ρωμηοσύνης.

Αυτή η «χώρα της ανάστασης», συμπίπτει στο μεγαλύτερο μέρος της με τη σημερινή Τουρκία, (η φυσική πύλη της Ευρασίας, κέντρο μεγάλων γεωπολιτικών και γεωοικονομικών εξελίξεων στις αρχές του 21ου αιώνα). Αλλά ποιά Τουρκία; Όχι την κεμαλική ή τη φονταμενταλιστική ισλαμική Τουρκία, αλλά την πραγματική «εσωτερική» Τουρκία, δηλαδή την Τουρκία της Ρωμηοσύνης που σαν ηφαίστειο κοχλάζει κάτω από την επιφάνεια της σύγχρονης Τουρκίας, όπου εκατομμύρια ανθρώπων αναζητάνε την χαμένη τους ταυτότητα.

Δηλαδή την Τουρκία που αφού διαλυθεί, (πάτερ Παΐσιος), ένα μεγάλο τμήμα της θα βρει στη συνέχεια την χαμένη της ταυτότητα και θα ενωθεί με την χαμένη Ρωμηοσύνη στην αναστημένη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η χώρα αυτή, δηλαδή η νέα αυτοκρατορία, η νέα Ρωμηοσύνη, θα αναδυθεί και θα κυριαρχήσει στα όρια της παλιάς αυτοκρατορίας για να προσφέρει στον κόσμο την Δευτέρα παρουσία του αναμενόμενου Μεσσία.

Η «αυτοκρατορία» αυτή της Δευτέρας Παρουσίας, θα έχει σαν πνευματικό της «οδηγό» την Ορθοδοξία, την μόνη αληθινή καθολική και αποστολική εκκλησία και την αποκαλυπτική παράδοση του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους, μια παράδοση που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με μια μαρτυρική, (εξ ου και οι αλλεπάλληλες κρίσεις), πνευματική ποιότητα που περιέχει ο ιστορικός αυτός χώρος «εις τους αιώνες των αιώνων».